Wiersze

Jest cnota, która pozwala zbliżać się do Ciebie, rozumieć coraz bardziej, jak patrzysz na mnie Ty; Choć trudna i niemodna, tak ważna dla każdego, kto pragnie Twym dziecięctwem żyć. Ona karmi się pewnością, że ponad wszystkim jesteś Ty, i widzisz dalej, szerzej, cel wieczny

Patrzę na latawiec, który nade mną unosi się. Wspina się wyżej i wyżej, do melodii wiatru tańczyć chce. Mocna nić nie pozwala jednak w przestworza mu się wzbić, trzyma na uwięzi, uciszając pragnień rytm. Sprowadza na ziemię przekonując, że niemożliwe to, co przed chwilą

Wyciągam swe ręce w uwielbieniu, w stronę Słońca zwracam się. Pragnę głos mój złączyć z tymi, którzy w Miejscu Świętym wychwalają Cię. Pan Zastępów, Bóg Wszechmocny, Jemu dziękczynienie, moc i cześć. On jest godzien, by Mu służyć, U stóp Jego oblubieńczą śpiewać pieśń. Podziw,

Oblubienica, którą obmyłeś swoją Krwią to dom spotkania z miłością Twą. Ona Sakramentów moc uwalniać chce i w łasce kąpać wciąż dzieci Twe. Nie lękaj się – Kościół Bożą budowlą jest. Bramy piekielne jej nie przemogą. Tworzą go ludzie, dlatego czasem chwieje się, Tworzysz go

Jest Słowo cenniejsze od wszystkich na świecie słów, co żyje w Księdze, którą utkał Boży Duch. Słowo to wnika w najgłębszą przestrzeń mą, poruszając wszystkie struny, które w niej tkwią. Muzyka, która przy tym rodzi się, pełna jest Panie niezmierzonej chwały Twej, niesie dźwięki,