Patrzę na latawiec, który nade mną unosi się.
Wspina się wyżej i wyżej,
do melodii wiatru tańczyć chce.
Mocna nić nie pozwala jednak w przestworza mu się wzbić,
trzyma na uwięzi, uciszając pragnień rytm.
Sprowadza na ziemię przekonując, że
niemożliwe to, co przed chwilą w sercu zrodziło się.
Duch Boży jednak szeptem przekazuje myśl,
że Dobry Bóg jest w stanie przerwać tę nić
i ofiarować wolność, która pozwoli, byś z wiatrem uniósł się,
tam, gdzie najwspanialsze miejsce dla Ciebie jest.
Tam, gdzie nie musisz, lecz pragniesz dobro dać,
gdzie przebaczenia rozlewa się dar,
a radość z tego, co Twym udziałem jest,
daje spełnienie na każdy dzień.
Nie pozwól, by cokolwiek więziło Cię:
ani pieniądze, ni to, co modnym nazywa się,
aspiracje, plany, brak pojednania, nałogów lub namiętności sieć,
występowanie przeciw Bożym Prawom, by ludziom przypodobać się.
Wszystko możesz Ojcu Niebieskiemu w zaufaniu dać.
On to przemieni, odpowiednią perspektywę da.
I w miejsce chciwości, radość dzielenia pojawi się;
tam, gdzie grzech i choroba uzdrowienia wstanie dzień.
Dążenia przyziemne odmieni mądrości blask,
zaczniesz marzyć o tym, co w swym Sercu nosi Pan.
Wysoko w górę wtedy wzbijesz się;
Wiatr Bożej łaski poprowadzi Cię.
Miłość stanie się tym, co pragniesz bliźnim dać;
Osiągniesz pokój i spełnienie, jakiego nie umie dać świat.
