Ania Borkowska

Człowiek ślepo posłuszny prawu nie dostrzega niuansów i różnych odcieni ludzkiego zachowania. Patrzy na rzeczywistość w sposób zerojedynkowy. Przy ocenie postępowania kieruje się szablonami, odrzucając to wszystko, co nie wpisuje się w ich ramy.

Nie wystarczy wierzyć w Boga i wierzyć Bogu. Przede wszystkim trzeba kochać. Wraz otwarciem na miłość wiele spraw w naszym życiu samoistnie wyjaśnia się, a my zaczynamy dążyć  do tego samego celu, do którego dąży On. I już nie ma roszczeń, oczekiwań…Jest spełnienie i zaufanie…

Jakże bezradni i mali czujemy się w obliczu cierpienia niewinnych, nieoczekiwanych zmian w życiu, katastrof, kataklizmów, wojen, własnej choroby. Gdy zejdziemy w głębiny naszych serc możemy często dostrzec w nich wiele niepokoju i lęku.

Tak to już jest, że do wypełnionej po brzegi torby nie da się włożyć już nic więcej, chyba, że usunie się z niej to, co zbędne.

Pośród tych wielu różnych opcji, pomysłów na życie, idei, ideologii jest jedna brama inna niż wszystkie – wąska, dość niepozornie wyglądająca, jednak otwarta dla wszystkich. Nikt w niej nie krzyczy, nie próbuje do niej wciągnąć na siłę. Nikt nie zamyka nam jej przed nosem.

Owoce nie pojawiają się nagle, nie wiadomo skąd. Przychodzą w czasie właściwym, wtedy, gdy roślina jest gotowa do ich wydania, gdy miała zapewnioną odpowiednią ilość światła, wody, minerałów, by następował jej stopniowy wzrost. W dzisiejszym Psalmie czytamy:

Bardzo nie lubię być zmarznięta. W takich sytuacjach, czuję się częściowo zablokowana, skrępowana. Najchętniej zwinęłabym się  w kuleczkę i trwała w bezruchu. Można powiedzieć, że zimno pozbawia mnie pełnej mocy, sprawia, że nie mogę być aktywna na sto procent.

Co zmieniłoby się w Twoim życiu, gdybyś był pewien (była pewna), że czuwa nad Tobą ktoś potężny, wszechmocny, ktoś kto pragnie obdarzać Cię, tylko i wyłącznie, dobrem, kto kocha Cię ponad wszystko?

Czuła troska Boga nie stanowi jakiejś zewnętrznej siły, którą musimy przywoływać w chwilach trwogi, lecz jest wszechogarniającą nas Obecnością, w której zanurzone jest nasze życie.

Chociaż towarzyszą nam nieustannie, niosąc mnóstwo ważnych informacji, często wzbudzają w nas lęk, przerażenie, wstyd, zażenowanie. Nierzadko omijamy je szerokim łukiem, z powodu naszej ignorancji, zranień  lub braku wiedzy na ich temat.