Ania Borkowska

Królowa Izebel, zainspirowana żądzami Achaba – jej męża, może zrealizować swój straszny plan zabicia Nabota, tylko przy pomocy ludzi podobnych sobie.

Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem; ale Pana nie było w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień; Pana nie było w ogniu.

Panie mówię dziś świadomie za prorokiem Izajaszem: „Oto ja, poślij mnie!”

Bądźmy wdzięczni Bogu za wszystko, czym nas obdarowuje, bo przecież bez Niego nie możemy nic osiągnąć, ani uczynić.

Maryja trwała całe życie na modlitwie. Była zawsze zanurzona w Bogu, każdą chwilę swej ziemskiej wędrówki oddawała Jemu.

Niektórzy patrzyli na mnie dziwnie i odchodzili, inni przysłuchiwali się temu, co mówię. Kiedy szłam do domu, szczęśliwa, że odważyłam się na taki krok wiary, podszedł do mnie starszy pan, który powiedział - Dobrze im pani powiedziała.

Kiedy czytam o Jezusie jako o JAKIMŚ człowieku, rodzi się w moim sercu ból.

Jesteśmy wspólnotą - członkami Ciała Chrystusa. Każdy z nas ma wpływ na kondycję Kościoła jako całości. Chrystus zapowiedział różne trudne sytuacje, które mogą zdarzyć się w życiu naszej wspólnoty.

Nie bójmy się zaufać Jezusowi i Maryi. Oni poprowadzą nas najkrótszą drogą do Nieba i ukażą nam, to co w najwspanialsze w tej wędrówce.

Chrystus umarł za nas na Krzyżu, aby nas uwolnić, abyśmy nie byli niewolnikami niczego ani nikogo. Pamiętajmy o tym.