Czytania na dziś

Chrześcijanin to człowiek zanurzony w dwóch światach: tym duchowym, nieograniczonym - Boskim, ale także w zwykłym ziemskim, w którym rozgrywa się doczesność, w którym funkcjonują prawa rozumowe, matematyczne, fizyczne.

Życie chrześcijanina nie jest nigdy czymś statycznym. Bóg zaprasza nas do wejścia na drogę wiary, która jest otwarciem się na Jego pomysły, która często zaskakuje, w której nie ma miejsca na stwierdzenia typu: „jestem już za stary” „nie dam rady” „to nie dla mnie” „nie nadaję się”.

Po chwili tajemniczego milczenia zaprowadził mnie do miejsca, gdzie siedział malutki ptaszek. Biedaczek kręcił swoją malutką główką i otwierał co chwilę dzióbek. Nie widzieliśmy, jak mu pomóc. Pomodliłam się wierząc, że Pan Bóg, zgodnie ze swoim Słowem, widzi tego słodziaczka.

Chore oczy nie wyłapują całej złożoności otaczającego świata. Widzą wybiórczo, niejasno, przez to przekazują zafałszowany obraz ich „posiadaczowi”, wprowadzając go w błąd, napełniając ciemnością.

Chociaż nie posiadałam jeszcze wtedy odpowiedniego warsztatu pracy i doświadczenia, wyszłam stamtąd pełna optymizmu, szczęśliwa, pewna, że podołam zadaniu, do którego wzywa mnie Bóg.

Czy chciałabym być bogata, osiągnąć sukces, być znana? No pewnie, że tak – ale tylko wtedy, gdy to wszystko, co będzie mi dane, posłuży do dobra, przyczyni się do rozwoju Bożego Królestwa na ziemi.

Do tej pory, dane mi było poznać kilka osób, które zachwyciły mnie prostotą swojej wiary i nieskomplikowanym podejściem do życia. Są to ludzie, którzy widzą wszystko przejrzyście, nie bawią się w kolorowanie rzeczywistości, ale przyjmują ją w prawdzie i całej obfitości.

Wiedzieć, że Bóg kocha to zbyt mało. Trzeba Mu jeszcze uwierzyć. Trzeba opuścić swoje pokaleczone, ludzkie myślenie na temat miłości, na którą trzeba zasługiwać, której nie jest się godnym, która jest czymś niestałym, zależnym od emocji, stanu psychicznego, która może być odwołana w każdej chwili.

Każda Spowiedź jest dla mnie teraz spotkaniem z Bogiem, który przede wszystkim kocha i przytula, który pragnie uzdrawiać, a nie sprawdzać, czy wymieniłam wszystkie najdrobniejsze przewinienia.

To miłość i dobroć otwierają bramy serc. To one rozpuszczają bariery, które sobie misternie zbudowaliśmy, z powodu naszych zranień, przykrych doświadczeń.