Czytania na dziś

Z Bogiem jest inaczej. On widzi zawsze. Widzi wszystko. Nie musimy przed Nim trąbić o tym, czego udało nam się dokonać. Nie musimy zdawać Mu relacji z naszych dobrych uczynków, aby były przez Niego zauważone, docenione.

Do dziś pamiętam jedno z zadań, które otrzymałam w ósmej klasie, na olimpiadzie języka polskiego. Musiałam wytłumaczyć, co oznacza zdanie: „Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono”. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, jak bardzo jest ono prawdziwe.

Nasze szczere modlitwy zawsze dochodzą do Boga. On przyjmuje wszystko, co oddajemy Mu z dziecięcą ufnością. W chwili, w której wypowiadamy nasze gorące prośby, powinniśmy już dziękować Mu za ich wysłuchanie, zrzucając z siebie jarzmo trosk, zamartwiania się.

Nasza wiara w Boga, życie zgodnie z Jego przykazaniami, podejmowanie różnych praktyk religijnych może być dla innych świadectwem, okazją do zatrzymania się, zastanowienia nad własnym życiem, ale także stać się powodem doświadczania przez nas prześladowań, złego traktowania ze strony innych osób.

Obserwując życie, można stwierdzić, że niektóre osoby czynią dobry użytek z własnej winnicy i dzięki temu wydają słodkie grona, inni natomiast produkują cierpkie, na nic nie nadające się owoce. A jaką winnicą jesteś Ty? Czy ziemia, którą otrzymałeś od Boga spełnia swoje zadanie?

Pan nagradza pokornych. Wywyższa tych, którzy uznają swoją zależność od Niego, którzy wiedzą, że nie są pępkiem świata, którzy znają swoje miejsce i potrafią czynić dobro, nie dla poklasku, lecz ze względu na Niego.

Dobrze wiemy, że niemożliwe jest, by miłość mężczyzny i kobiety rozwijała się, stawała źródłem szczęścia dla kochających się osób, bez wspólnie spędzanego czasu, rozmów. Tak samo niemożliwe jest przybliżenie się do Boga, pokochanie Go, bez przebywania z Nim, bez dialogu, bez poznawania Go w Słowie.

Bardzo zachwycają mnie ludzie pokorni – tacy, którzy nie muszą błyszczeć w świetle reflektorów, którzy nie gonią za uznaniem i pochwałami, ale z uwagi na miłość do Chrystusa, potrafią usunąć się w cień, pozwolić, by inni mogli doświadczyć wywyższenia.

Uwierzmy Słowu Boga. On jest hojny. Nie chce nam niczego zabrać, lecz obdarować nas wszystkim, co piękne, dobre, co jest nam naprawdę potrzebne, byśmy mogli żyć, rozwijać się, wzrastać w miłości, a kiedyś, po śmierci, spotkać się z Nim twarzą w twarz.

Niełatwo było mi być mamą wtedy, kiedy nasz syn miał roczek. Niełatwo jest mi być mamą teraz, kiedy jest nastolatkiem i ma u boku swoją młodszą, nad wyraz aktywną i pomysłową, siostrzyczkę. Niełatwo mądrze kochać, mądrze napominać, wymagać, a jednocześnie towarzyszyć i wspierać.