Czytania na dziś

Nasza córka od dawna interesuje się gimnastyką. Często próbuje wykonywać samodzielnie dziecięce „akrobacje”: skacze, biega, podciąga się na drążkach, staje na rękach, robi szpagat, gwiazdę. Jej pragnieniem jest jednak umieć więcej.

Dzisiejsza Ewangelia przedstawia Boga jako ogrodnika uprawiającego winny krzew, w który my wszyscy jesteśmy wszczepieni. Na nasze szczęście, Stwórca wie najlepiej jak postępować, by każdy mógł przynieść najwspanialsze owoce.

Najpierw ksiądz „nabiera” w dłonie pokój Chrystusowy z ołtarza, następnie przekazuje go w stronę zgromadzonych, a my z kolei, odwracając się do tyłu, posyłamy go do osób siedzących coraz dalej i dalej.

Przepiękne jest to, że mogę decydować o swoim życiu, że mam prawo się potknąć, popełnić błąd, że nie muszę wiedzieć wszystkiego. Niezależnie od mojej kondycji, jestem dzieckiem ukrytym w ramionach Ojca. On zawsze na mnie patrzy, zawsze ochrania, nieustannie prowadzi ku dobru.

Nasz syn ma na imię Paweł. Wierzę głęboko, że podobnie jak jego patron, w pewnym momencie życia, spotka na swojej drodze Chrystusa i doświadczając Jego żywej Obecności, zbuduje z Nim piękną relację, która będzie także świadectwem dla innych ludzi.

Już dawno zauważyłam, że największą radość w życiu odczuwam wtedy, gdy podejmuję te zadania, które stawia przede mną Bóg.

Dość często jednak zdarzają w moim życiu sytuacje, w których czuję się, jakbym była z innego świata, w których moja wiara i jej brak u drugiej osoby, stanowią barierę, która nie pozwala, by mogło zaistnieć prawdziwe, pełne spotkanie między nami.

Czy jednak Bóg znajdzie w naszych sercach pokorę, by mógł czynić za naszym pośrednictwem znaki, oczekując, że nie staną się one powodem do szerzenia własnej chwały, ale do objawiania mocy i wielkości Tego, który jest dawcą wszelkiego dobra?

Jako ludzie ochrzczeni jesteśmy posłani do tych, którzy nie znają Boga. Mamy do nich iść nie po to, żeby rzucać puste słowa, pouczać, ale by świadczyć o Nim naszym życiem.

Światło sprawia, że widzimy więcej i dokładniej. Jeśli chcemy być ludźmi niosącymi pokój i miłość, powinniśmy nieustannie badać nasze serca, otwierać je przed obliczem Pana, który jest owym światłem.