Poznać czas swego nawiedzenia...Usłyszeć kiedy Bóg mówi...Poczuć Jego dotyk... Odpowiedzieć na Jego zaproszenie do wejścia w daną sytuację - jakże to niezwykle ważne. Ta konkretna, odrzucona lub niezauważona przez nas, chwila już się nie powtórzy.

Życie z Bogiem można porównać do wyruszenia w drogę, która, choć prowadzi do bardzo jasnego celu, ma dla nas zupełnie nieznany przebieg. Aby nią kroczyć nie musimy niczego planować, reżyserować, lecz dać się Bogu poprowadzić, w pełnym zaufaniu.

Spotkanie z Nim jest zawsze początkiem nowego spojrzenia na życie, wejściem w inną jakość - w przestrzeń, która nie ma kresu, ograniczeń, która jest nieskończona.

Gdzieś w głębi naszych serc, malutkie okruszki wiary, wyczuwając inną, piękniejszą rzeczywistość, próbują przebić się przez otaczający nas mrok. To one pozwalają zawołać głośno i szczerze do Jezusa, słowami niewidomego z Ewangelii: “Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną”. (Łk 18, 38b)

Mam swojego ulubionego, najwspanialszego Artystę, który w wykonanie każdego dzieła, włożył przeczystą miłość i mądrość, który wytworami swojej niezwykłej pomysłowości zachwyca mnie nieustannie. Obcując z Jego twórczością nigdy nie jestem w stanie powstrzymać podziwu.

Mądrość wyciąga ze swego skarbca to, co w danym momencie najwłaściwsze: kiedy potrzeba objawia swą wszechmoc, kiedy indziej przychodzi w subtelnym powiewie, gdy uzna za stosowne przenika serce na wskroś, by ukazać trudną prawdę, innym razem chroni przed bólem, aby nie stłamsić nikłego płomyczka.

Smutne jest to, że można rozminąć się w życiu ze swoją godnością. Można umrzeć nie odkrywszy i nie rozwinąwszy własnego powołania. Można odejść z tego świata, nie będąc świadomym, iż było się dzieckiem Króla.

Każdy z nas jest stworzony na obraz i podobieństwo dobrego Boga. Nosimy w sobie zadatek nieśmiertelności. Możemy, tak jak nasz Stwórca, cieszyć się życiem, które nigdy się nie kończy, które bije w nas nieustannie. Nasze dusze są w Jego rękach - bezpieczne, otoczone Jego mocą, miłością.

Bóg jest nieustannie przy nas. Znane są Mu nasze myśli, zamiary, słowa, które planujemy wypowiedzieć. Jego obecność i zainteresowanie nie mają jednak nic wspólnego z próbą kontroli, narzucania nam czegokolwiek. Objawiają się one jako delikatne towarzyszenie.

Moim marzeniem jest zajmować się tym, co przygotował dla mnie Bóg, być w miejscach, do których On mnie posyła. Czasem chciałabym, by postąpił ze mną, jak szef, który przywołuje swojego pracownika, by oznajmić mu jakie zadania powinien wykonać, na co ma poświęcić swój czas.