Zdolność dokonywania mądrych wyborów jest wielką sztuką. Jeśli zdecydujemy się pójść w stronę, którą wskazuje nam Boży Duch, mamy szansę, dzięki obfitości błogosławieństwa, uczynić maksimum dobra w naszym życiu.

Bóg jest tym, który zabiera to, co nam ciąży, przeszkadza, odbiera siły, w zamian obdarzając pokojem i wolnością. Potrzebuje tylko jednego - wiary w Jego miłość oraz naszego zatroskania o sprawy najważniejsze, które decydują o wieczności.

Kiedy doświadczamy jakiegoś błogosławieństwa, jesteśmy świadkami uzdrowienia, możemy sobie powiedzieć, że tak po prostu wyszło, że to był przypadek lub też popatrzeć na to z innej strony – oczyma wiary, dostrzegając w tym Bożą ingerencję, troskę, miłość Najwyższego.

Bliźni są nam potrzebni, byśmy mogli doskonalić się w miłości, byśmy zdobywali motywację do pogłębiania naszej wiary. Podobnie i my możemy okazać się ważni dla innych, przyczyniając się do ich wzrostu i rozwoju duchowego.

Jezus nigdy nie unikał grzeszników i ludzi, którzy uważani byli przez społeczeństwo za gorszych. Wręcz przeciwnie lgnął do nich, pragnąc okazać im zainteresowanie, miłość, chcąc ukazać, że są oni cenni w oczach Bożych.

Kiedyś miałam w głowie tysiące myśli i goniłam mnóstwo spraw, pozbawiając się chwili teraźniejszej. Ciągle tkwiłam w tym, co za chwilę, co później, co jeszcze przede mną.

Okoliczności torowały mi powoli drogę do podjęcia ostatecznej, całkowicie wolnej decyzji. Pan Bóg otwierał mi oczy i pozwalał przypatrywać się rzeczywistości Jego spojrzeniem.

Pomimo powagi całej sytuacji, towarzyszył mi cały czas wewnętrzny pokój. Byłam pewna, że jesteśmy w dobrych rękach, że Bóg czuwa nad nami i nie pozwoli, by wydarzyło się coś niedobrego.

Bóg potrafi dotrzeć do każdego - i tego bardziej otwartego na niemożliwe i tego, który szuka potwierdzenia, znaków, sprawdzenia. Przesmykiem, przez który może wniknąć do naszych serc z wielką mocą, jest zawsze nasza otwartość i prawda. Ona stanowi początek szczerej relacji z Bogiem.

Chrystus pragnie dotykać tego wszystkiego, co w nas chore, czego świat nie jest w stanie zaakceptować, co być może, stało się powodem naszego osamotnienia, wyizolowania.